Scenariusze dla bezpiecznego świata
Dynamicznie zmieniające się uwarunkowania oraz obecny kryzys bezpieczeństwa międzynarodowego ukazują swoje oblicza nie tylko na polu militarnym, lecz także w kontekstach związanych z bezpieczeństwem energetycznym i żywnościowym. Aktualna konfliktowa sytuacja na Ukrainie, tocząca się od wielu miesięcy, rzuca wyraźne światło na wagę zastanowienia się nad globalnym bezpieczeństwem i koniecznością zdecydowanego reagowania ze strony istniejących struktur i organizacji międzynarodowych w obliczu teraźniejszych wyzwań. Jaką misję powinna pełnić Unia Europejska oraz Sojusz Północnoatlantycki w kształtowaniu nowego systemu bezpieczeństwa? Jakie role przypadną regionalnym mocarstwom w kontekście nowego ładu geopolitycznego?
O bezpieczeństwie i demokracji na poprzednim Forum Ekonomicznym.
W strategii nowego oblicza NATO wyraźnie widać, iż Rosja stała się dominującym zagrożeniem dla Sojuszu. W celu przeciwdziałania temu wyzwaniu, państwa członkowskie będą wzmagać zdolności wspólnej obrony. Przeniesienie akcentu z zarządzania kryzysowego i zagrożeń o charakterze terrorystycznym, jako głównych źródeł ryzyka, na konkretnie wskazany kraj-potencjalnego agresora, jakim jest Rosja, a także konieczność powrotu do polityki odstraszania, stawia przed decydentami oraz dowódcami armii krajów członkowskich wymóg zmiany priorytetów w zakresie szkoleń i inwestycji zbrojeniowych. Niemniej jednak, wyzwania, jakie stoją przed Sojuszem w kontekście opracowywania scenariuszy dla bezpiecznego świata, nie ograniczają się jedynie do tego obszaru. Narastające napięcia widoczne są również w innych regionach świata. Konkurencja między Stanami Zjednoczonymi a Chinami powoduje, że sojusznicy Ameryki z pewnym niepokojem przyglądają się zapowiedziom kolejnych prezydentów dotyczącym stopnia zaangażowania armii amerykańskiej w Europie. Prawdopodobnie konieczne jest zaakceptowanie faktu, iż geostrategiczne centrum światowego bezpieczeństwa przesuwa się z Europy w stronę obszaru Pacyfiku.
W trakcie plenarnej sesji pod nazwą „Scenariusze dla bezpiecznego świata”, która zostanie zorganizowana w ramach XXXII Forum Ekonomicznego w Karpaczu, uczestnicy, korzystając również ze swoich doświadczeń, przedstawią swoje wizje dotyczące globalnej sytuacji bezpieczeństwa w perspektywie krótko- i długoterminowej. W dyskusji wezmą udział wybitne postacie z dziedziny wojskowości i bezpieczeństwa, zarówno z Polski, jak i spoza jej granic.
Z udziałem w panelu zadeklarowali się:
• Rajmund Andrzejczak, Sztab Generalny Wojska Polskiego
• Vincenzo Camporini, Instytut Stosunków Międzynarodowych, były Szef Sztabu Generalnego Włoskiej Armii, Włochy
• Kimberly Kagan, Instytut Badań nad Wojną, USA
• Tomasz Siemoniak, Poseł na Sejm RP
• Robert Spalding, generał w stanie spoczynku, ekspert ds. relacji USA-Chiny, USA
Demokracja XXI wieku. Pytanie o wartości i efektywność
Forum Ekonomiczne w Karpaczu od ponad trzech dekad stanowi platformę dla przedstawicieli światów nauki, polityki i biznesu do wymiany myśli na temat najbardziej palących problemów i wyzwań dzisiejszego świata. W programie tegorocznej XXXII edycji konferencji znajdzie się panel pod tytułem: „Demokracja XXI wieku. Pytanie o wartości i efektywność”.
W spotkaniu wezmą udział m.in.: Marcin Święcicki, Przewodniczący, Forum Ruchu Europejskiego, prof. Piotr Gliński, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Wawrzyniec Konarski, Rektor Akademii Finansów i Biznesu Vistula, Kira Rudyk, Deputowana, Rada Najwyższa Ukrainy, oraz Douglas Heye, Amerykański Dziennikarz, Ekspert ds. Komunikacji.
Żyjemy w czasach fundamentalnych zmian kształtujących oblicze nowej epoki. Rozpętanie przez Rosję wojny na pełną skalę w Ukrainie, pandemia COVID-19, wzrost nacjonalizmów i coraz powszechniejsze zwątpienie w ideał zglobalizowanego świata to tylko niektóre z wydarzeń pokazujących, że świat się zmienia, zmienia się radykalnie i bezpowrotnie. Czy demokracja liberalna jest adekwatną odpowiedzią na zachodzące zmiany? Czy jest ona w stanie zapewnić gospodarcza efektywność i bezpieczeństwo? Czy promowane przez nią wartości pozostają nadal aktualne? Czy XXI wiek wymaga korekty demokratycznych modeli, które odziedziczyliśmy z poprzedniego stulecia?